Σήμερα είναι: Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017
greek english turkish
TRAVEL BOX MELIA ΙΚΤΕΟ

Κάτι τρέχει στον Έβρο

Άβαντος: Μία εντελώς διαφορετική όψη της Αλεξανδρούπολης (φωτο)

Άβαντος: Μία εντελώς διαφορετική όψη της Αλεξανδρούπολης (φωτο)

18-03-2017

Βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης συναντάμε την οδό Άβαντος. Όσο κανείς περπατά και διανύει αυτόν τον μεγάλο δρόμο, διαπιστώνει πως μέσα σε λίγα μέτρα δύο κόσμοι συναντιούνται... αυτός της "πολιτισμένης" και εκλεπτισμένης Αλεξανδρούπολης και τον άλλο... τον διαφορετικό κόσμο, της απόγνωσης, της εγκατάλειψης και της απομόνωσης.

Και αναφερόμαστε στη μουσουλμανική κοινότητα της Αλεξανδρούπολης, που είναι εγκατεστημένη στη συγκεκριμένη περιοχή. 

Καθώς στρίβεις σε στενά, κάθετα της Άβαντος, συναντάς ένα διαφορετικό κόσμο. Λες και είσαι σε μια άλλη πόλη, σε μια άλλη περιοχή ή ίσως και σε μια άλλη χώρα. Τόσο κοντά αλλά και ταυτόχρονα τόσο μακριά. 

Κάπου εκεί συναντήσαμε και τον Δαγλή Γιασάρ, Πρόεδρο του Σωματείου των Μουσουλμάνων και Δάσκαλο στο μειονοτικό σχολείο Αλεξανδρούπολης.

Ζητήσαμε να μας ξεναγήσει και να μας πει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο κόσμος εκεί. Και ομολογουμένως μας ξάφνιασε... Δείτε τι ακριβώς εννοούμε:

"Μας αποκαλούν "Οι Μουσουλμάνοι της Άβαντος", δεν είμαστε... Αυτή η "γειτονιά" που υπάρχει πλέον στην Άβαντος δεν υπήρχε πάντα, τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργήθηκε ή σωστότερα την άφησαν να δημιουργηθεί. Υπήρχαν κάποια σπίτια, όμως τα τελευταία 20 - 30 χρόνια ξεκίνησαν να χτίζονται και τα υπόλοιπα που έφεραν την περιοχή σε αυτή την κατάσταση με το κράτος να παρακολουθεί αμέτοχο.

Ο κόσμος έψαχνε κάπου να χτίσει, να αποκτήσει ένα σπίτι και υπήρξε μια ώθηση προς αυτή την περιοχή. Δεν γνωρίζω αν έγινε εσκεμμένα ή όχι, πάντως σε κάθε περίπτωση δεν έγινε οργανωμένα. Δεν υπάρχει σωστή δόμηση στα σπίτια, οι δρόμοι είναι πολύ μικροί και όλα αυτά δεν είναι ενταγμένα καν στο σχέδιο της πόλης. Μέχρι τώρα τελευταία πλημμύριζαν όλα τα σπίτια της περιοχής. Όλα αυτά υποβαθμίζουν την πόλη της Αλεξανδρούπολης" τονίζει ο κ. Δαγλή.

Οι εικόνες που συναντά κανείς θα τις χαρακτηρίζαμε καταθλιπτικές, Σπίτια ερείπια, δρόμοι μόνο λακκούβες, λάσπες και σκουπίδια. Γενικά σου μένει ένα "γκρίζο χρώμα".

Πιο χαμηλά στην Άβαντος μετά τις γραμμές σε μια γειτονιά όπου μένουν επίσης άτομα της μειονότητας συναντάμε έναν... Οίκο Ανοχής.

"Αυτό και μόνο δείχνει την εγκατάλειψη της περιοχής! Δεν λέω να κλείσει, σε καμία περίπτωση, απλά να μεταφερθεί, σε κάποια άλλη περιοχή που δεν θα είναι ανάμεσα σε σπίτια με οικογένειες. Όταν ζητήσαμε να γίνει κάτι τέτοιο όλοι οι ιθύνοντες ξεκίνησαν να πετούν το μπαλάκι ο ένας στον άλλο, επικαλούνται πως έχει άδεια, αλλά κατά τη γνώμη μου οι νόμοι είναι για να διευκολύνουν και να εξυπηρετούν τον κόσμο", επισημαίνει ο κ. Δαγλή.

Η επόμενη ερώτησή μας ήταν σχετικά με το ότι όντως η περιοχή χρειάζεται αλλαγές, όμως είναι ο κόσμος της έτοιμος να αλλάξει, θέλει να αλλάξει; 

Και ο κύριος Δαγλή απαντά: "Όχι όλος, και; Toν αφήνεις αυτόν τον κόσμο να ζει όπως θέλει; Είσαι μια Ευρωπαϊκή χώρα, πολιτισμένη. Οι ίδιοι άνθρωποι πηγαίνουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης και εντάσσονται στον πολιτισμό τους. Στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία γιατί εκείνη η χώρα δεν το διαπραγματεύεται, δεν είναι διακοσμητικός ο νόμος. Αν δεν πετάξεις τα σκουπίδια σου θα υποστείς κυρώσεις. Αν ζεις διαφορετικά, με τρόπο που ενοχλεί την υπόλοιπη κοινωνία θα υποστείς κυρώσεις. Αλλά παράλληλα αντιμετωπίζονται και ισότιμα και έχουν δικαιώματα.

Επί δεκαετίες η μειονότητα της Αλεξανδρούπολης ήταν αδικημένη. 20-25 χρόνια πριν τα άτομα της δεν μπορούσαν να βγάλουν δίπλωμα, να χτίσουν, να εκπαιδευτούν. Η μόνη περίοδος που ασχολιόταν κάποιος με την μειονότητα ήταν η προεκλογική. Σαν συνέπεια όλων αυτών ήταν η δημιουργία "γκέτο" και εάν συνεχιστεί η αδιαφορία η κατάληξη θα είναι αυτό το γκέτο να γίνει ανεξέλεγκτο.

Και καλώς ή κακώς υπάρχουμε! Είμαστε εδώ. Ρωτήσατε αν θέλουμε να αλλάξουμε... σας απαντώ πως είμαστε πάρα πολλοί που θέλουμε". 

Πως όμως θα έρθει αυτή η αλλαγή; O κ. Δαγλή μας απαντά: "Οι αλλαγές θα έρθουν από την παιδεία. Για να αλλάξεις την κοινωνία πρέπει να αλλάξεις την παιδεία. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των ανθρώπων είναι αναλφάβητο και με την συσσωρευμένη αδικία τόσων ετών είναι δύσκολο να ζητήσεις σε αυτόν τον κόσμο να γίνει ίδιος με εσένα. Το μειονοτικό σχολείο για παράδειγμα που λειτουργεί, λειτουργεί σε διπλοβάρδιες λόγω της έλλειψης αιθουσών. Δηλαδή, τα παιδιά είναι αναγκασμένα να έρχονται και το απόγευμα, κάτω υπό δύσκολες συνθήκες στο σχολείο.  Κάτι που δεν δίνει ώθηση και σε άλλους να στείλουν τα παιδιά τους να μορφωθούν.

Πρέπει να υπάρξουν δύο ταχύτητες ώστε να πετύχει κάποια αλλαγή. Να επιβληθούν αλλαγές και όπου υπάρχει παρανομία να τιμωρηθεί και παράλληλα να δοθούν και ευκαιρίες σε αυτούς τους ανθρώπους. 

Όταν επί 20-30 χρόνια με είχες αδικημένο, ως παράσιτο της πόλης κάπου πρέπει να είσαι και πιο ελαστικός.

Δώστε σε αυτούς τους ανθρώπους την ευκαιρία και την δυνατότητα να ζήσουν διαφορετικά και όποιος δεν ακολουθήσει ΤΙΜΩΡΗΣΤΕ ΤΟΝ".

Ο κ. Δαγλή αναφέρθηκε και στο σύλλογο που έχει ιδρυθεί. "Μέχρι τώρα αναλύσαμε πολλά από τα λάθη της πολιτείας, όμως υπάρχουν και από τους ίδιους πολλά. τον Σύλλογο τον ίδρυσα γιατί είμαι της άποψης πως πρώτα πρέπει να κοιτάξουμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας και μετά οι υπόλοιποι για εμάς. Και τι χρειάζεται για να γίνει αυτό; Οργάνωση η οποία βέβαια δεν υπάρχει. Οι περισσότεροι τα περιμένουν λίγο πολύ έτοιμα όλα. Αλλά ο σύλλογος αυτός μας έδωσε ένα βήμα, μία πρόσβαση στην πολιτεία, στους τοπικούς άρχοντες.

Και αυτό μπορώ να πω πλεόν με σιγουριά ότι έχει επιτευχθεί μιας και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα πραγματοποιηθεί στην Αλεξανδρούπολη ένα Έκτακτο Ειδικό Συμβούλιο, που θα αφορά την περιοχή της Άβαντος και θα ήθελαν να ευχαριστήσω γι αυτό τον κύριο Λαμπάκη. Γιατί για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα πρέπει αρχικά να καταλάβεις ποιο ακριβώς είναι.

Τα Εθνικά θέματα μας απασχολούν στον βαθμό που απασχολούν κάθε πολίτη. Και το λέω αυτό γιατί θέλω να τονίσω πως σκοπός του συλλόγου δεν είναι να αναμιχθούμε στα εθνικά θέματα. Δόξα το Θεό υπάρχουν διπλωμάτες γι αυτό. Δεν έχουμε λύσει τα δικά μας καθημερινά προβλήματα, δεν είμαστε σε θέση να ασχοληθούμε με αυτά" επισημαίνει ο κ. Δαγλή.

Και συνεχίζει: "Δεν είμαστε Ρομά! Μας έχουν βάλει αυτήν την ταμπέλα και τα προγράμματα στήρξης και βοήθειας έρχονται με αυτήν την ταυτότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που μέσω του συλλόγους μας δηλώνουμε την καταγωγή μας. Θα προτιμούσαμε τα προγράμματα να έχουν τίτλο "Προς Φτωχούς Αλεξανδρούπολης". Αν και εφόσον πρέπει να μπαίνει μια ταμπέλα ας είναι η σωστή.

Ελπίζουμε να υπάρξουν ευκαιρίες, να υπάρξει πρόσβαση στην παιδεία, να βοηθήσουν αυτά τα μικρά παιδιά να ξεφύγουν από αυτό το "γκέτο".

Και να θυμάστε πάντα πως καθένας έχει την καταγωγή του την οποία και δεν επέλεξε ο ίδιος, οπότε ας μην μένουμε σε αυτό αλλά στην συμπεριφορά κάποιου".

Όλια Γκαντανίδου