Κάτι τρέχει στον Έβρο

Το μεγάλο ζήτημα της υπερβόσκησης στη Σαμοθράκη και στις επιπτώσεις που ήδη έχει στο περιβάλλον, αλλά και στην οικονομία του νησιού αναδεικνύει εκ νέου με παρέμβασή του ο επιστημονικός υπεύθυνος της έρευνας-επίκουρος καθηγητής του τμήματος Δασολογίας Ορεστιάδας του ΔΠΘ, Γιώργος Κοράκης, μιλώντας στην ΕΡΤ Ν. Ορεστιάδας.

Στη σημερινή κατάσταση της Σαμοθράκης διαπιστώνεται πρωτοφανής περιβαλλοντική οπισθοδρόμηση στον ορεινό και ημιορεινό όγκο, συνέπεια της αλόγιστης και υπέρμετρης ελεύθερης βοσκής. 

Έχει διαταραχθεί η οικολογική ισορροπία, το δάσος δεν ανανεώνεται και το δασικό οικοσύστημα καταρρέει εξ αιτίας της υπερβόσκησης. Στη Σαμοθράκη βόσκουν πολύ περισσότερα από 50.000 γιδοπρόβατα, ενώ οι εκτάσεις που βοσκούνται προσφέρονται μόνο για 10.300 μικρές ζωικές μονάδες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η ανεξέλεγκτη βόσκηση που παρατηρείται στο νησί, είναι  η βασική αιτία που χάθηκε οριστικά από τη Σαμοθράκη ο σιδερίτης (τσάι του βουνού), που ευδοκιμούσε παλαιότερα στις βραχώδεις περιοχές της.

Τα ενδημικά και ιδιαίτερα σπάνια είδη φυτών που απαντούν μόνο στη Σαμοθράκη τείνουν να εξαφανιστούν αντί να προστατευθούν όπως αρμόζει για το νησί που ως περιοχή αυξημένης προστασίας έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura (Φύση 2000). 

Η υπέρμετρη βόσκηση αφανίζει σταδιακά την βλάστηση, με κίνδυνο να μετατραπεί σταδιακά το νησί σε μια μεγάλη βραχονησίδα που δεν προσφέρεται για οικονομική δραστηριότητα.

Είναι κρίμα για τη Σαμοθράκη που ονομάζονταν στην αρχαιότητα Υληέσσα δηλαδή δασώδης.