Σήμερα είναι: Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020
greek english turkish
ΙΚΤΕΟ Δερέμπεης μικρό VAMOS

Κάτι τρέχει στον Έβρο

Νοσηλευτική Διδυμοτείχου: Επιστολή αγανάκτησης από τους γονείς των φοιτητών

Νοσηλευτική Διδυμοτείχου: Επιστολή αγανάκτησης από τους γονείς των φοιτητών

24-11-2019

Επιστολή από γονείς, τα παιδιά των οποίων, ως επιτυχόντες των πανελλαδικών εξετάσεων στο νέο Πανεπιστήμιο, παραμένουν στο Διδυμότειχο χωρίς να φοιτούν περιμένοντας να ανοίξει η Σχολή τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες το πλάνο για έναρξη μαθημάτων την Δευτέρα 25 Νοεμβρίου δεν είναι σίγουρο πως μπορεί να τηρηθεί και όλα δείχνουν πως πάμε για νέα αναβολή!

Οι γονείς των 750 περίπου φοιτητών αναφέρουν στην παρακάτω επιστολή "Να περιμένουμε την ιδανικότερη, άραγε, διευθέτηση και λύση του προβλήματος ή να αρχίσουμε να μαζεύουμε τα νοικοκυριά των φοιτητών μας;"

Αναλυτικότερα η επιστολή αναφέρει:

«Γονείς από την Κρήτη και όλη την Ελλάδα κάνουμε έκκληση απόγνωσης στον οποιονδήποτε αρμόδιο, υπουργό Παιδείας, πρόεδρο Νοσηλευτικής Σχολής Θεσσαλονίκης, υφυπουργό Παιδείας και άλλους, να παρθεί έστω και καθυστερημένα η πιο ορθή απόφαση για τη λειτουργία του πρώην ΤΕΙ και νυν Πανεπιστημίου Διδυμοτείχου. Όλοι θέλουμε να ανοίξει το Ίδρυμα (διαφορετικά δε θα είχαν μεταβεί εκεί τα παιδιά μας), πάντα όμως μόνο με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται. Οι 750 περίπου φοιτητές αυτονόητα δικαιούται ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπους στην πανεπιστημιακή μόρφωση και εργαστηριακή κατάρτιση, για να μπορέσουν αργότερα να αντεπεξέλθουν με επάρκεια στις επαγγελματικές τους απαιτήσεις στον τόσο ευαίσθητο κλάδο που έχουν επιλέξει να ασχοληθούν για το ύψιστο αγαθό, την υγεία και την περίθαλψη. Ζητάμε να εφαρμοστούν οι νόμοι και να διοριστούν οι κατάλληλοι εκπαιδευτές με τα απαιτούμενα προσόντα για τις ανάλογες θέσεις. Αυτό είναι, εκτός των άλλων, το σημαντικότερο εμπόδιο που καθιστά αδύνατη τη μέχρι τώρα λειτουργία του Ιδρύματος από ό,τι μας ενημέρωσαν. Οι λόγοι που παρουσιάζουν σαν εμπόδια είναι η ανασφάλεια ανανέωσης των συμβάσεων ανά εξάμηνο, το κόστος διαμονής, η μεταφορά τους, και άλλα.

Το καίριο ερώτημα είναι γιατί να γίνονται την τελευταία στιγμή και προ των πυλών της λειτουργίας του Πανεπιστημίου όλες οι ενέργειες βεβιασμένα και πρόχειρα - προς τι τόση αναμονή; Να περιμένουμε την ιδανικότερη, άραγε, διευθέτηση και λύση του προβλήματος ή να αρχίσουμε να μαζεύουμε τα νοικοκυριά των φοιτητών μας με τα τεράστια οικονομικά μα κυρίως ψυχολογικά κόστη σαν φοιτητικοί μετανάστες... Και για ΠΟΥ;;;».