Ο πληρέστερος ηλεκτρονικός επαγγελματικός οδηγός του N.Έβρου
ΔΕΡΕΜΠΕΗΣ

Κάτι τρέχει στον Έβρο

Ενάντια στη μετατροπή του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης σε ορμητήριο του ΝΑΤΟ και την ιδιωτικοποίησή του

Ενάντια στη μετατροπή του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης σε ορμητήριο του ΝΑΤΟ και την ιδιωτικοποίησή του

17-07-2020

Την ερχόμενη Τρίτη 21 Ιουλίου αναμένεται να πιάσει λιμάνι στην Αλεξανδρούπολη το γιγαντιαίων διαστάσεων αμερικανικό φορτηγό πλοίο (RO/RO) «Endurance», που φέρνει αμερικανικά στρατεύματα για διεκπεραίωση μέσω της χώρας, την οποία οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν ως στρατηγικό κόμβο μετακίνησης μάχιμων τμημάτων τους προς τη συνοριογραμμή με τη Ρωσία.

Θυμίζουμε, ότι ήδη ξεκίνησε η έκτη κατά σειρά περιοδική ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων των Αμερικανών στην Ευρώπη, στο πλαίσιο της επιχείρησης του ΝΑΤΟ «Atlantic Resolve» σε Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, στην οποία υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο παίρνουν μέρος συνολικά 6.000 στρατιώτες, με επιχειρήσεις και ασκήσεις σε περίπου 17 χώρες.

Σε πικετοφορία - εξόρμηση καλεί η ΤΕ Εβρου του ΚΚΕ το Σάββατο 18 Ιούλη, στις 10.30 το πρωί μπροστά στο Δημαρχείο, καταδικάζοντας τη μετατροπή του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης σε ορμητήριο του ΝΑΤΟ με την ιδιωτικοποίησή του από την κυβέρνηση και με τις ΗΠΑ να επιταχύνουν την ολοκλήρωση του «παζλ» των «στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων» τους στην Ελλάδα, όπως λέει ο πρέσβης τους, όλες δηλαδή τις υποδομές που θα αξιοποιούνται ως βάσεις των ΗΠΑ με στόχο τους ανταγωνιστές τους.

Στην ανακοίνωσή της η ΤΕ Έβρου υπενθυμίζει πως στην Ολομέλεια της Βουλής ψηφίστηκε κυβερνητική τροπολογία με την οποία προβλέπεται σύμβαση παραχώρησης εκτάσεων και εγκαταστάσεων που ανήκουν στη ΓΑΙΟΣΕ προκειμένου οι «επενδυτές» να μπορούν να «αξιοποιήσουν», παράλληλα με την προβλήτα και σιδηροδρομικό δίκτυο, δεξαμενές, αποθήκες, εμπορευματικό πάρκο κ.ά., το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι πλέον έτοιμο προς παράδοση στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για την προώθηση των γεωπολιτικών τους σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή.

Ταυτόχρονα, τις τελευταίες μέρες κλιμακώνεται η τουρκική προκλητικότητα, όπως με την απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν για μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. Η ενέργεια αυτή δεν συνιστά μόνο ευθεία προσβολή του χαρακτήρα της Αγιάς Σοφιάς, ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, όπως προσπαθούν να την εμφανίσουν όσοι στα λόγια την καταδικάζουν, αλλά αποτελεί έναν κρίκο στη συνολική στρατηγική της τουρκικής άρχουσας τάξης, που υποθάλπεται από τη στάση και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή.

Εγγυητής για το πέρασμα στρατηγικών υποδομών της Ελλάδας σε αμερικανικά χέρια μπαίνει η λεγόμενη Διεθνής Επιχείρηση Οικονομικής Ανάπτυξης (DFC) των ΗΠΑ, δηλαδή ο αμερικανικός κρατικός οργανισμός που χρηματοδοτεί επενδύσεις στρατηγικού ενδιαφέροντος, η οποία κατά τον Αμερικανό πρέσβη, «δημιουργήθηκε για να δώσει στην κυβέρνηση των ΗΠΑ ένα εργαλείο απέναντι στους μεγάλους ανταγωνιστές μας και ιδίως για να δημιουργήσει μια εναλλακτική λύση στη διπλωματία του βιβλίου επιταγών» της Κίνας, ώστε να αποτραπεί η μετατροπή της Ελλάδας σε «κεφάλι του κινεζικού δράκου» προς την ΕΕ.

Όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα προσπαθούν να πείσουν ότι έχει να κερδίσει ο λαός μας, η ασφάλειά του, από το δέσιμο χειροπόδαρα στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ. Ότι μια βάση στην περιοχή, θα μας προστατέψει από την τουρκική προκλητικότητα. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Τα σχέδια αυτά είναι γνωστά και προχωράνε. Ήδη έχει κατασκευαστεί ο αγωγός TAP, κατασκευάζεται ο IGB και παίρνουν σειρά και τα υπόλοιπα σχέδια σε στρατιωτικό, ενεργειακό και μεταφορικό τομέα. Μήπως όλα αυτά εμπόδισαν την προκλητικότητα της τουρκικής αστικής τάξης; Επειδή οι "ισχυροί μας σύμμαχοι" κοιτάνε πρώτα τα δικά τους συμφέροντα, τα οποία στη δεδομένη φάση επιβάλλουν να μην τα "χαλάσουν" με την Τουρκία. Η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα συμφωνούν με την παράδοση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης σε αμερικανικά συμφέροντα ανεξάρτητα από τον τρόπο που αυτή θα γίνει.

Παρά τα όσα υποστηρίζουν η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα, εγγυητές της ειρήνης και της σταθερότητας δεν μπορούν να είναι αυτοί που έχουν βάλει φωτιά στην περιοχή μας, που καταπιέζουν τον ίδιο τους το λαό. Άλλωστε, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι μέλη του ΝΑΤΟ, συμμετέχουν μαζί στη λήψη των αποφάσεων της λυκοσυμμαχίας κατά των λαών.

Οι εξελίξεις αυτές είναι επικίνδυνες, εμπλέκουν την περιοχή μας ακόμα περισσότερο στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Ο λαός τις βιώνει μαζί με την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης, το φούντωμα των κρουσμάτων κορονοϊού και τα μέτρα έντασης του κρατικού αυταρχισμού.

Το Κόμμα μας υποστηρίζει τη μη αλλαγή συνόρων, όπως και τη μη εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων ούτε στη μία ούτε στην άλλη αστική τάξη. Η θέση μας αυτή συνδέεται με τη σοσιαλιστική προοπτική. Μέσα σε αυτά τα σύνορα και αξιοποιώντας αυτές τις πλουτοπαραγωγικές πηγές θα χτιστεί η νέα σοσιαλιστική κοινωνία, που βέβαια θα έχει μοναδικό κριτήριο την ευημερία του λαού.

Οι ανάγκες των λαών της περιοχής, η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών μπορούν να διασφαλιστούν μόνο με την αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, όπως και από κάθε άλλη ιμπεριαλιστική ένωση, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους, με την εξουσία στα χέρια τους.

Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί στον αγώνα κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων και καλεί το λαό να επαγρυπνεί και να δυναμώσει τον αγώνα για:

  •  Τη μη αλλαγή των συνόρων.
  •  Την απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή και την αποχώρηση από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.
  •  Την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανικών βάσεων. Να μην ιδιωτικοποιηθούν και να μην μετατραπούν τα λιμάνια της περιοχής μας σε πολεμικά ορμητήρια των ΝΑΤΟ, ΗΠΑ.
  • Την ακύρωση της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το Προσφυγικό, τον απεγκλωβισμό των προσφύγων από τα νησιά και τη μετάβαση στις χώρες προορισμού τους.

Οι μάχες για το εργατικό - λαϊκό κίνημα είναι μπροστά. Η ορμητική είσοδος στον αγώνα είναι αυτή που μπορεί να αλλάξει το κλίμα υπέρ του λαού, να φέρει πραγματικά τα πάνω κάτω για τις ριζικές αλλαγές που απαιτούνται στην εξουσία και την οικονομία. Με τέτοια προοπτική στην πάλη του, ο λαός μπορεί να έχει νίκες, να παίρνει ανάσες, ώστε να κλιμακώνει τον αγώνα του μέχρι την τελική νίκη».