Σήμερα είναι: Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019
greek english turkish
AL FARO KOYKORAVAS ΙΚΤΕΟ

Κάτι τρέχει στον Έβρο

Σε απόγνωση άνεργος πατέρας από την Αλεξανδρούπολη

Σε απόγνωση άνεργος πατέρας από την Αλεξανδρούπολη

14-07-2016

Σε ανώνυμη επιστολή, που έφτασε στα χέρια μας πριν λίγη ώρα, ένας οργισμένος πατέρας από την Αλεξανδρούπολη αναφέρει πως έχει έρθει σε απόγνωση, έπειτα από την απόλυσή του, από φροντιστήριο όπου και δούλευε για περισσότερο από 10 χρόνια.

Σας παραθέτουμε την επιστολή αυτολεξεί. Τα συμπεράσματα δικά σας: 

Εργαζόμενος σε φροντιστήριο ΜΕ για περισσότερο από 10 χρόνια. Λίγες μέρες πριν, απολύθηκα.

Μόλις είχα αρχίσει να τακτοποιώ τη ζωή μου, έγγαμος με ένα μικρό παιδί, ήρθε η απόλυση να μου διαλύσει όσα έκτιζα τα προηγούμενα χρόνια με μεθοδικότητα και κόπο. Δεν έχω να καταλογίσω κάτι στον πρώην εργοδότη μου. Από πέρυσι μου έγινε αντιληπτό πως η πτώση της δουλειάς ήταν ραγδαία και κάποια στιγμή θα ερχόταν κι αυτό. Απλά όλοι πιστεύουμε πως ακόμα δεν ήρθε η δική μας σειρά. Πτώση που δεν οφειλόταν στην ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας (παραμένει ακόμα υψηλή), ούτε στο ύφος των διδάκτρων, έτσι κι αλλιώς αυτά έχουν κατρακυλήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Έχουμε φτάσει να δουλεύουμε  και στα φροντιστήρια και στα ιδιαίτερα με αμοιβές ανά ώρα όσο και οι καθαρίστριες των σπιτιών. (κρίμα τα τόσα χρόνια σπουδών πατέρα!!!)

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ! Φυσικά δεν αναφέρομαι στα μαθήματα των αδιόριστων που προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην και να εισέρθουν στην αγορά εργασίας, αλλά στα ιδιαίτερα των διορισμένων καθηγητών, κάποιοι μάλιστα υπήρξαν και καθηγητές μου και με προέτρεπαν να ακολουθήσω το επάγγελμα του εκπαιδευτικού επικαλούμενοι πως επιτελούν λειτούργημα. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβω τι πραγματικά εννοούσαν και για να εξηγήσω την ΑΝΕΤΗ ζωή που διήγαγαν.

Ναι, τα ήξερα και πριν μα δεν νοιαζόμουν, δούλευα και ήμουν μια χαρά.

Ήξερα και τα ονόματα και τις διευθύνσεις αυτών που έκλεβαν το ψωμάκι του παιδιού μου, αλλά δεν το καταλάβαινα. Ζητώ συγγνώμη από το παιδί μου.

Σήμερα δεν έχω περιθώρια… κάτι πρέπει να κάνω … κάτι που δεν διανοήθηκα πως ποτέ θα χρειαζόταν να γίνει.

Να μεταναστεύσω; Αδύνατον, έχω και δύο ανήμπορους γονείς.

Να μείνω με τα χέρια σταυρωμένα;  Όχι δεν μπορώ να μείνω άπραγος το οφείλω στο παιδί  μου.

Με δυσκολία γράφω αυτές τις γραμμές.

ΘΥΜΟΣ – ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ – ΟΡΓΗ

ΥΓ  1. Η παρούσα επιστολή αποστέλλεται τώρα πριν αρχίσει η νέα σχολική χρονιά, ελπίζοντας σε κάποιες ενέργειες. Διαφορετικά θα βρεθώ στη δύσκολη θέση το Σεπτέμβριο να στεναχωρήσω παλιούς μου καθηγητές και φίλους με τη δημοσιοποίηση ονομάτων και διευθύνσεων. Δεν  θέλω να θεωρηθεί απειλή απλά ανάγκη επιβίωσης.

Και κάτι τελευταίο: μάνες είναι όλες και όλες έχουν παιδιά! Όχι μόνο 3 φιλολογίνες, 2 μαθηματικίνες, μια χημικός, 2 βιολόγοι, μια οικονομολόγος και μια πληροφορικάριος, που έτσι κι αλλιώς μισθοδοτούνται από το δημόσιο.