Ο Βραχώδης Ναός των Αγίων Θεοδώρων είναι χτισμένος μέσα σε σπήλαιο και διαθέτει πλούσιο ζωγραφικό διάκοσμο. Το σπήλαιο βρίσκεται έξω από την Αλεξανδρούπολη, στο δρόμο προς Άβαντα, μετά το Κάστρο του Ποτάμου. Διαθέτει χτιστό τέμπλο και θυμίζει τις σπηλαιώδεις εκκλησίες της Καππαδοκίας. Η τοιχογραφία του βραχώδη ναού των Αγίων Θεοδώρων διακρίνεται σε δύο φάσεις: η πρώτη είναι του 11^ου αιώνα και η δεύτερη του 13^ου. Οι τοιχογραφίες καλύπτουν τα πλάγια τοιχώματα του ναΐσκου, το τέμπλο και το ιερό βήμα.

Στον Βραχώδη Ναό των Αγίων Θεοδώρων κυριαρχεί η μορφή της Παναγίας, οδηγώντας τους μελετητές στο συμπέρασμα πως αρχικά το εκκλησάκι ήταν αφιερωμένο στη Θεοτόκο. Στη νότια πλευρά της σπηλιάς απεικονίζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου, με στοιχεία αυστηρής μοναστικής παράδοσης. Σε άλλο σημείο βλέπουμε την "Μήτηρ του Θεού", εικόνα που μας είναι γνωστή από το ναό του Αγίου Βασιλείου στην Προύσα: η Παναγία ένθρονη κρατά το Χριστό και είναι πλαισιωμένη από τους αρχαγγέλους. Τέλος, στον βραχώδη ναό των Αγίων Θεοδώρων υπάρχει η σκηνή του ασπασμού μεταξύ δύο γυναικείων μορφών που σπεύδουν η μία προς την άλλη και αποδίδεται επίσης σε αυτές που απεικονίζουν την Παναγία – εδώ με την Ελισάβετ.

Από τις υπόλοιπες τοιχογραφίες στο  Βραχώδη Ναό των Αγίων Θεοδώρων  ξεχωρίζει η "Δέηση", όπου δεσπόζει η μορφή του Χριστού με την επιγραφή "Εγώ ειμί το φως του κόσμου"  και ο "Αρχάγγελος", μια ολόσωμη μορφή που φορά πολυτελή ενδυμασία και κρατάει στο χέρι μια σφαίρα – θεωρείται μάλιστα από τις παλαιότερες του ναΐσκου.